Het moment waarop ik blij was dat ik dit busyboard bij me had

Soms zijn het niet de grote speeltjes die het gezinsleven makkelijker maken, maar de kleine dingen die precies op het juiste moment in de rugzak zitten.

Ik heet Anna en woon met mijn man Lukas en onze zoon Emil in de buurt van Keulen. Emil is drieënhalf jaar oud, nieuwsgierig en energiek – en niet bijzonder geduldig als hij moet wachten.

Vroeger had ik nooit gedacht dat een klein houten bord met schakelaars zo vaak in onze rugzak zou belanden. Maar zo is het precies gegaan.

Het restaurantbezoek dat ik niet snel zal vergeten

Het was een zaterdagmiddag. We wilden gewoon ontspannen uit eten: pasta voor Emil, koffie voor mij, een beetje tijd met het gezin.

In het begin ging alles goed. Emil tekende even, keek om zich heen en nam een slok water. Toen duurde het eten langer dan verwacht.

Hij schoof heen en weer op zijn stoel, wilde opstaan, werd luider en riep uiteindelijk steeds weer: „Ik wil niet wachten!“

Ik probeerde het met snacks, uitleg en afleiding. Maar op een gegeven moment kreeg ik dat gevoel dat veel ouders kennen: je merkt dat de mensen aan de tafels naast je kijken.

Hij werd meteen rustig. Maar daarna voelde ik me niet echt goed.

Waarom ik naar een andere oplossing zocht

Ik ben niet per se tegen schermtijd. Maar ik wilde niet dat mijn telefoon automatisch de eerste oplossing werd zodra Emil ongeduldig werd.

Onderweg misten we iets kleins, stil en handigs – iets dat in de rugzak past en Emil zelf bezig kan houden.

Zo kwam ik dit kleine busyboard tegen.

Het zag er mooi uit: hout, schakelaars, kleine ledlampjes, met letters en cijfers op de achterkant. Ik dacht: misschien houdt het hem een paar minuten bezig.

Het tweede restaurantbezoek verliep anders

Een paar weken later gingen we weer uit eten. Deze keer zat het activiteitenbord in de rugzak.

Na ongeveer tien minuten werd Emil weer onrustig. Hij vroeg wanneer het eten kwam en begon met het bestek te spelen.

Vroeger zou ik in gedachten al naar mijn telefoon hebben gezocht. Deze keer haalde ik het activiteitenbord tevoorschijn en zette het voor hem op tafel.

Hij drukte op een schakelaar en er ging een klein lampje aan. Toen drukte hij op de volgende, draaide aan de knop en zei: 'Mama, kijk eens!'

Natuurlijk was het geen perfect plaatje. Ik moest nog steeds met hem praten. Maar de sfeer bleef rustig.

Wat Emil er zo spannend aan vindt

Kinderen zijn dol op echte schakelaars: lichtschakelaars, afstandsbedieningen en knoppen op apparaten. Alles wat volwassenen gebruiken, is ineens interessant.

Het activiteitenbord geeft Emil precies dat gevoel: hij mag drukken, draaien en uitproberen - en ziet meteen wat er gebeurt.

Als er een lampje aangaat, kijkt hij even, lacht soms en probeert meteen de volgende schakelaar. Voor hem is het een kleine wereld vol oorzaak en gevolg.

Niet alleen onderweg, maar ook thuis

Wat me verraste, was hoe vaak we het activiteitenbord inmiddels ook thuis gebruiken.

Als ik kook, de vaatwasser uitruim, even een e-mail beantwoord of de was opvouw, zet ik Emil soms aan het kleine tafeltje en geef ik hem het bord.

Het werkt niet elke dag hetzelfde. Dat zou onrealistisch zijn. Maar vaak ontstaat er een rustig moment van een paar minuten.

Hij drukt, draait, kijkt, telt soms de lampjes of draait het bord om en ontdekt de letters en cijfers.

De achterkant is ons kleine 'samen-spel'

Emil gebruikt de voorkant meestal alleen. Hij begrijpt de schakelaars en lampjes meteen.

De achterkant gebruiken we meestal samen. Daarop staan letters, cijfers en kleuren.

Soms vraag ik: „Waar is de A?” of „Welk cijfer kun je vinden?” Het voelt niet als leren, maar meer als een spelletje. Dat vind ik er juist zo leuk aan.

Onze kleine helper voor wachttijden

Tegenwoordig neem ik het busy board vaak mee als ik weet dat we ergens moeten wachten: naar de kinderarts, naar een restaurant, tijdens langere autoritten of wanneer we vrienden bezoeken.

Het weegt bijna niets en neemt nauwelijks ruimte in. Ik stop het gewoon in de rugzak - samen met vochtige doekjes, snacks en alle dingen die je als moeder toch altijd bij je hebt.

Voor mij is het geen speelgoed dat luid om aandacht schreeuwt. Het is eerder een stille kleine helper.

Mijn eerlijke conclusie

Dit busy board heeft ons dagelijks leven niet compleet veranderd. Dat zou overdreven zijn.

Emil is nog steeds een gewone driejarige. Hij heeft goede en moeilijke dagen. Maar dit kleine bord heeft ons op veel momenten geholpen die anders al snel vermoeiend worden.

Het geeft hem iets om te ontdekken. Het geeft mij een paar rustigere minuten. En het zorgt ervoor dat sommige wachttijden niet automatisch uitmonden in een kleine strijd.

Voor mij zit de waarde precies daarin: het is niet perfect en lost niet elk probleem op. Maar in het echte gezinsleven helpt het steeds weer wanneer je iets kleins, rustigs en zinvols nodig hebt.

En sindsdien ligt het meestal niet in de kinderkamer.

Maar in de rugzak.

Bij Montessori Lernwelt nodigen we ouders regelmatig uit om hun echte ervaringen met ons speelgoed te delen. Als dank stellen we geselecteerde gezinnen gratis speelgoed ter beschikking. Wilt u uw gezinsverhaal ook met ons delen? Schrijf ons dan gerust op: support@montessorilernwelv.com