Het moment waarop ik blij was dat ik dit busy board bij me had

Soms zijn het niet de grote speeltjes die het gezinsleven makkelijker maken – maar de kleine dingen die precies op het juiste moment in de rugzak zitten.

Ik heet Anna en woon met mijn man Lukas en onze zoon Emil in de buurt van Keulen. Emil is drieënhalf jaar oud, nieuwsgierig, energiek – en niet bepaald geduldig als hij moet wachten.

Vroeger had ik nooit gedacht dat een klein houten bord met schakelaars zo vaak in onze rugzak zou belanden. Maar precies dat is er gebeurd.

Het restaurantbezoek dat ik niet snel zal vergeten

Het was zaterdagmiddag. We wilden gewoon ontspannen uit eten gaan: pasta voor Emil, koffie voor mij, een beetje tijd met het gezin.

In het begin ging alles goed. Emil tekende even, keek om zich heen en nam een slokje water. Daarna duurde het eten langer dan verwacht.

Hij schoof heen en weer op zijn stoel, wilde opstaan, werd luidruchtiger en riep uiteindelijk steeds opnieuw: „Ik wil niet wachten!“

Ik probeerde het met snacks, uitleg en afleiding. Maar op een gegeven moment kreeg ik dat gevoel dat veel ouders kennen: je merkt dat de mensen aan de tafels naast je kijken.

Hij werd meteen rustig. Maar daarna voelde ik me niet echt goed.

Waarom ik naar een andere oplossing zocht

Ik ben niet principieel tegen schermtijd. Maar ik wilde niet dat mijn telefoon automatisch de eerste oplossing zou worden zodra Emil ongeduldig werd.

Onderweg misten we iets kleins, stil en handzaam – iets dat in de rugzak past en Emil zelf bezig kan houden.

Zo kwam ik dit kleine busyboard op het spoor.

Het zag er mooi uit: hout, schakelaars, kleine ledlampjes, en op de achterkant letters en cijfers. Ik dacht: misschien houdt het hem een paar minuten bezig.

Het tweede restaurantbezoek verliep anders

Een paar weken later gingen we weer uit eten. Deze keer zat het busyboard in de rugzak.

Na ongeveer tien minuten werd Emil weer onrustig. Hij vroeg wanneer het eten kwam en begon met het bestek te spelen.

Vroeger zou ik in gedachten al naar mijn telefoon hebben gezocht. Deze keer haalde ik het busyboard tevoorschijn en legde het voor hem op tafel.

Hij drukte op een schakelaar en er ging een klein lampje aan. Toen drukte hij op de volgende, draaide aan de regelaar en zei: ‘Mama, kijk eens!’

Natuurlijk was het geen perfect plaatje. Ik moest nog steeds met hem praten. Maar de sfeer bleef rustig.

Wat Emil hier zo boeiend aan vindt

Kinderen zijn dol op echte schakelaars: lichtschakelaars, afstandsbedieningen en knoppen op apparaten. Alles wat volwassenen gebruiken, is opeens interessant.

Het busyboard geeft Emil precies dat gevoel: hij mag drukken, draaien, uitproberen – en ziet meteen wat er gebeurt.

Als er een lampje aangaat, kijkt hij even, lacht hij soms en probeert hij meteen de volgende schakelaar uit. Voor hem is het een kleine wereld vol oorzaak en gevolg.

Niet alleen onderweg, maar ook thuis

Wat me verraste, was hoe vaak we het busyboard inmiddels ook thuis gebruiken.

Als ik kook, de vaatwasser uitruim, snel een e-mail beantwoord of de was opvouw, zet ik Emil soms aan het kleine tafeltje en geef ik hem het board.

Het werkt niet elke dag hetzelfde. Dat zou onrealistisch zijn. Maar vaak ontstaat er een rustig moment van een paar minuten.

Hij drukt, draait, kijkt, telt soms de lampjes of draait het board om en ontdekt de letters en cijfers.

De achterkant is bij ons ons kleine ‘samen-speeltje’

De voorkant gebruikt Emil meestal alleen. De schakelaars en lampjes begrijpt hij meteen.

De achterkant is bij ons meer iets wat we samen doen. Daarop staan letters, cijfers en kleuren afgebeeld.

Soms vraag ik: „Waar is de A?“ of „Welk cijfer kun je vinden?“ Het voelt niet als leren, maar eerder als een klein spelletje. Precies dat vind ik er zo leuk aan.

Onze kleine helper voor wachttijden

Inmiddels neem ik het Busy Board vaak mee als ik weet dat we ergens moeten wachten: naar de kinderarts, naar het restaurant, tijdens langere autoritten of bij bezoeken aan vrienden.

Het weegt bijna niets en neemt nauwelijks ruimte in. Ik stop het gewoon in de rugzak – samen met vochtige doekjes, snacks en alle dingen die je als moeder toch altijd bij je hebt.

Voor mij is het geen speelgoed dat luid om aandacht schreeuwt. Het is eerder een stille kleine helper.

Mijn eerlijke conclusie

Dit Busy Board heeft ons dagelijks leven niet volledig veranderd. Dat zou overdreven zijn.

Emil is nog steeds een gewone driejarige. Hij heeft goede dagen en moeilijke dagen. Maar dit kleine board heeft ons op veel momenten geholpen die anders snel vermoeiend zouden worden.

Het geeft hem iets om te ontdekken. Het geeft mij een paar rustigere minuten. En het zorgt ervoor dat sommige wachtt situaties niet automatisch uitlopen op een kleine strijd.

Daarin zit voor mij precies de waarde: het is niet perfect en lost niet elk probleem op. Maar in het echte gezinsleven helpt het telkens weer wanneer je iets kleins, rustigs en zinvols nodig hebt.

En sindsdien ligt het bij ons meestal niet in de kinderkamer.

Maar in de rugzak.

Bij Montessori Lernwelt nodigen we ouders regelmatig uit om hun echte ervaringen met ons speelgoed te delen. Als dank stellen we geselecteerde gezinnen gratis speelgoed ter beschikking. Als u uw gezinsverhaal ook met ons wilt delen, kunt u ons gerust schrijven via: support@montessorilernwelv.com